Hoheslied 6

Canticum Canticorum Salomonis 6

1

<Sponsa>Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum, ut pascatur in hortis, et lilia colligat.

—

2

Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi, qui pascitur inter lilia.

Ich gehöre meinem Geliebten, und mein Geliebter gehört mir, der weidet unter den Lilien.

3

<Sponsus>Pulchra es, amica mea ; suavis, et decora sicut Jerusalem ; terribilis ut castrorum acies ordinata.

—

4

Averte oculos tuos a me, quia ipsi me avolare fecerunt. Capilli tui sicut grex caprarum quæ apparuerunt de Galaad.

—

5

Dentes tui sicut grex ovium quæ ascenderunt de lavacro : omnes gemellis fœtibus, et sterilis non est in eis.

—

6

Sicut cortex mali punici, sic genæ tuæ, absque occultis tuis.

—

7

Sexaginta sunt reginæ, et octoginta concubinæ, et adolescentularum non est numerus.

—

8

Una est columba mea, perfecta mea, una est matris suæ, electa genetrici suæ. Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt ; reginæ et concubinæ, et laudaverunt eam.

—

9

Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens, pulchra ut luna, electa ut sol, terribilis ut castrorum acies ordinata ?

—

10

<Sponsa>Descendi in hortum nucum, ut viderem poma convallium, et inspicerem si floruisset vinea, et germinassent mala punica.

—

11

Nescivi : anima mea conturbavit me, propter quadrigas Aminadab.

—

12

<Chorus>Revertere, revertere, Sulamitis ! revertere, revertere ut intueamur te.

—

Hoheslied 6 (Canticum Canticorum Salomonis 6) in der lateinischen Überlieferung der Vulgata Clementina.