Psalm 41 — Quemadmodum desiderat

Hebräische/masoretische Zählung: 42

1

In finem. Intellectus filiis Core.

Für den Chormeister. Ein Weisheitslied der Söhne Korachs.

2

Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.

Wie der Hirsch lechzt nach frischem Wasser, so lechzt meine Seele nach dir, Gott.

3

Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum ; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei ?

Meine Seele dürstet nach Gott, dem starken, lebendigen; wann werde ich kommen und erscheinen vor Gottes Angesicht?

4

Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ?

Meine Tränen wurden mir zu Brot bei Tag und bei Nacht, während man mir täglich sagt: Wo ist dein Gott?

5

Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.

Daran dachte ich und schüttete meine Seele in mir aus, denn ich will hingehen zur Stätte des wunderbaren Zeltes, bis zum Haus Gottes, mit Jubelruf und Dank, im Schall des Festes.

6

Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei,

Warum bist du betrübt, meine Seele? Und warum beunruhigst du mich? Hoffe auf Gott, denn ich werde ihm noch danken, das Heil meines Angesichts,

7

et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est : propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico.

und mein Gott. Meine Seele ist in mir beunruhigt; darum will ich an dich denken vom Land des Jordan und vom Hermon, vom kleinen Berg.

8

Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum ; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.

Tiefe ruft die Tiefe beim Rauschen deiner Wasserfälle; alle deine Wogen und Wellen sind über mich hingegangen.

9

In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus ; apud me oratio Deo vitæ meæ.

Am Tag hat der Herr seine Barmherzigkeit geboten, und in der Nacht sein Lied; bei mir ist das Gebet zum Gott meines Lebens.

10

Dicam Deo : Susceptor meus es ; quare oblitus es mei ? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus ?

Ich will zu Gott sagen: Du bist mein Beschützer; warum hast du mich vergessen? Und warum gehe ich traurig umher, wenn der Feind mich bedrängt?

11

Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus ?

Während meine Gebeine zerschlagen werden, schmähen mich meine Feinde, die mich bedrängen, wenn sie mir täglich sagen: Wo ist dein Gott?

12

Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.

Warum bist du betrübt, meine Seele? Und warum beunruhigst du mich? Hoffe auf Gott, denn ich werde ihm noch danken, das Heil meines Angesichts, und mein Gott.

Psalm 41 (Quemadmodum desiderat) in der lateinischen Überlieferung der Vulgata Clementina und der Nova Vulgata. Sprache und Quelle lassen sich oben umschalten.