2. Buch Samuel 7

Liber Secundus Regum 7

1

Factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis,

Es geschah aber, als der König in seinem Haus saß und der Herr ihm Ruhe gegeben hatte ringsum von allen seinen Feinden,

2

dixit ad Nathan prophetam : Videsne quod ego habitem in domo cedrina, et arca Dei posita sit in medio pellium ?

da sagte er zum Propheten Nathan: Siehst du, dass ich in einem Zedernhaus wohne, während die Lade Gottes mitten in Zelten steht?

3

Dixitque Nathan ad regem : Omne quod est in corde tuo, vade, fac : quia Dominus tecum est.

Und Nathan sagte zum König: Alles, was in deinem Herzen ist, geh und tu es; denn der Herr ist mit dir.

4

Factum est autem in illa nocte : et ecce sermo Domini ad Nathan, dicens :

Es geschah aber in jener Nacht: siehe, das Wort des Herrn erging an Nathan, indem es sprach:

5

Vade, et loquere ad servum meum David : Hæc dicit Dominus : Numquid tu ædificabis mihi domum ad habitandum ?

Geh und sprich zu meinem Knecht David: So spricht der Herr: Willst du mir etwa ein Haus bauen, damit ich darin wohne?

6

Neque enim habitavi in domo ex die illa, qua eduxi filios Israël de terra Ægypti, usque in diem hanc : sed ambulabam in tabernaculo, et in tentorio.

Denn ich habe nicht in einem Haus gewohnt von dem Tag an, da ich die Söhne Israels aus dem Land Ägypten herausführte, bis zum heutigen Tag; sondern ich ging umher in einem Zelt und in einer Wohnung.

7

Per cuncta loca quæ transivi cum omnibus filiis Israël, numquid loquens locutus sum ad unam de tribubus Israël, cui præcepi ut pasceret populum meum Israël, dicens : Quare non ædificastis mihi domum cedrinam ?\

An allen Orten, die ich durchzog mit allen Söhnen Israels, habe ich etwa je zu einem der Stämme Israels, dem ich befahl, mein Volk Israel zu weiden, gesprochen und gesagt: Warum habt ihr mir kein Zedernhaus gebaut?

8

Et nunc hæc dices servo meo David : Hæc dicit Dominus exercituum : Ego tuli te de pascuis sequentem greges, ut esses dux super populum meum Israël :

Und nun sollst du dies meinem Knecht David sagen: So spricht der Herr der Heerscharen: Ich habe dich von der Weide geholt, hinter der Herde her, damit du Führer über mein Volk Israel seist,

9

et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti, et interfeci universos inimicos tuos a facie tua : fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnorum qui sunt in terra.

und ich war mit dir überall, wohin du gegangen bist, und habe alle deine Feinde vor deinem Angesicht vernichtet; und ich habe dir einen großen Namen gemacht, wie den Namen der Großen, die auf der Erde sind.

10

Et ponam locum populo meo Israël, et plantabo eum, et habitabit sub eo, et non turbabitur amplius : nec addent filii iniquitatis ut affligant eum sicut prius,

Und ich werde einen Ort setzen für mein Volk Israel und werde es einpflanzen, und es wird unter ihm wohnen und nicht mehr beunruhigt werden; und die Söhne des Unrechts werden nicht mehr hinzufügen, es zu bedrängen wie früher,

11

ex die qua constitui judices super populum meum Israël : et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis : prædicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus.

von dem Tag an, da ich Richter über mein Volk Israel eingesetzt habe; und ich werde dir Ruhe geben von allen deinen Feinden; und der Herr kündigt dir an, dass der Herr dir ein Haus machen wird.

12

Cumque completi fuerint dies tui, et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, quod egredietur de utero tuo, et firmabo regnum ejus.

Und wenn deine Tage erfüllt sind und du bei deinen Vätern schlafen wirst, werde ich deinen Samen nach dir erwecken, der aus deinem Leib hervorgehen wird, und ich werde sein Reich befestigen.

13

Ipse ædificabit domum nomini meo, et stabiliam thronum regni ejus usque in sempiternum.

Er wird ein Haus für meinen Namen bauen, und ich werde den Thron seines Reiches auf ewig festigen.

14

Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium : qui si inique aliquid gesserit, arguam eum in virga virorum, et in plagis filiorum hominum.

Ich werde ihm zum Vater sein, und er wird mir zum Sohn sein; wenn er etwas Unrechtes tut, werde ich ihn zurechtweisen mit der Rute der Männer und mit den Schlägen der Menschenkinder.

15

Misericordiam autem meam non auferam ab eo, sicut abstuli a Saul, quem amovi a facie mea.

Meine Barmherzigkeit aber werde ich nicht von ihm wegnehmen, wie ich sie von Saul weggenommen habe, den ich vor meinem Angesicht entfernt habe.

16

Et fidelis erit domus tua, et regnum tuum usque in æternum ante faciem tuam, et thronus tuus erit firmus jugiter.

Und dein Haus wird beständig sein und dein Reich in Ewigkeit vor deinem Angesicht, und dein Thron wird fest stehen für immer.

17

Secundum omnia verba hæc, et juxta universam visionem istam, sic locutus est Nathan ad David.\

Nach allen diesen Worten und gemäß der ganzen Vision sprach Natan so zu David.

18

Ingressus est autem rex David, et sedit coram Domino, et dixit : Quis ego sum, Domine Deus, et quæ domus mea, quia adduxisti me hucusque ?

König David aber trat ein und setzte sich vor den Herrn und sprach: Wer bin ich, Herr, mein Gott, und was ist mein Haus, dass du mich bis hierher gebracht hast?

19

Sed et hoc parum visum est in conspectu tuo, Domine Deus, nisi loquereris etiam de domo servi tui in longinquum : ista est enim lex Adam, Domine Deus.

Aber auch dies erschien dir zu gering, Herr, mein Gott, wenn du nicht auch vom Haus deines Knechtes für die ferne Zukunft sprächest: Das ist ja das Gesetz Adams, Herr, mein Gott.

20

Quid ergo addere poterit adhuc David, ut loquatur ad te ? tu enim scis servum tuum, Domine Deus.

Was kann David also noch hinzufügen, um zu dir zu sprechen? Du kennst ja deinen Knecht, Herr, mein Gott.

21

Propter verbum tuum, et secundum cor tuum, fecisti omnia magnalia hæc, ita ut notum faceres servo tuo.

Aufgrund deines Wortes und nach deinem Herzen hast du all diese großen Taten vollbracht, so dass du sie deinem Knecht bekannt machtest.

22

Idcirco magnificatus es, Domine Deus, quia non est similis tui, neque est deus extra te, in omnibus quæ audivimus auribus nostris.

Deshalb bist du groß gemacht worden, Herr, mein Gott, denn es gibt keinen, der dir gleicht, und es gibt keinen Gott außer dir, in allem, was wir mit unseren Ohren gehört haben.

23

Quæ est autem ut populus tuus Israël gens in terra, propter quam ivit Deus ut redimeret eam sibi in populum, et poneret sibi nomen, faceretque eis magnalia et horribilia super terram a facie populi tui quem redemisti tibi ex Ægypto, gentem, et deum ejus.

Welches Volk aber ist wie dein Volk Israel, ein Volk auf der Erde, um dessentwillen Gott auszog, es sich als Volk zu erlösen, und sich einen Namen zu setzen und für sie große und furchtbare Taten auf der Erde zu tun vor dem Angesicht deines Volkes, das du dir aus Ägypten erlöst hast, einem Volk und seinem Gott.

24

Firmasti enim tibi populum tuum Israël in populum sempiternum : et tu, Domine Deus, factus es eis in Deum.

Du hast dir nämlich dein Volk Israel zu einem ewigen Volk bestätigt: und du, Herr, mein Gott, bist ihnen zum Gott geworden.

25

Nunc ergo Domine Deus, verbum quod locutus es super servum tuum, et super domum ejus, suscita in sempiternum : et fac sicut locutus es,

Nun also, Herr, mein Gott, das Wort, das du über deinen Knecht und über sein Haus gesprochen hast, erfülle es in Ewigkeit: und tu, wie du gesprochen hast,

26

ut magnificetur nomen tuum usque in sempiternum, atque dicatur : Dominus exercituum, Deus super Israël. Et domus servi tui David erit stabilita coram Domino,

damit dein Name bis in Ewigkeit groß gemacht werde und man sage: Der Herr der Heerscharen, Gott über Israel. Und das Haus deines Knechtes David wird vor dem Herrn beständig sein,

27

quia tu, Domine exercituum Deus Israël, revelasti aurem servi tui, dicens : Domum ædificabo tibi : propterea invenit servus tuus cor suum ut oraret te oratione hac.

denn du, Herr der Heerscharen, Gott Israels, hast das Ohr deines Knechtes geöffnet, indem du sprachst: Ein Haus werde ich dir bauen: deshalb hat dein Knecht sein Herz gefunden, um dich mit diesem Gebet zu bitten.

28

Nunc ergo Domine Deus, tu es Deus, et verba tua erunt vera : locutus es enim ad servum tuum bona hæc.

Nun also, Herr, mein Gott, du bist Gott, und deine Worte werden wahr sein: du hast ja zu deinem Knecht diese guten Dinge gesprochen.

29

Incipe ergo, et benedic domui servi tui, ut sit in sempiternum coram te : quia tu, Domine Deus, locutus es, et benedictione tua benedicetur domus servi tui in sempiternum.

Beginne also und segne das Haus deines Knechtes, damit es in Ewigkeit vor dir bestehe: denn du, Herr, mein Gott, hast gesprochen, und mit deinem Segen wird das Haus deines Knechtes in Ewigkeit gesegnet sein.

2. Buch Samuel 7 (Liber Secundus Regum 7) in der lateinischen Überlieferung der Vulgata Clementina.