Weisheit 2
Liber Sapientiæ 2
Dixerunt enim cogitantes apud se non recte : Exiguum et cum tædio est tempus vitæ nostræ, et non est refrigerium in fine hominis, et non est qui agnitus sit reversus ab inferis.
Denn sie sagten in ihren Gedanken bei sich selbst, nicht richtig:
Quia ex nihilo nati sumus, et post hoc erimus tamquam non fuerimus. Quoniam fumus flatus est in naribus nostris, et sermo scintilla ad commovendum cor nostrum :
Kurz und mühselig ist die Zeit unseres Lebens,
qua extincta, cinis erit corpus nostrum, et spiritus diffundetur tamquam mollis aër ; et transibit vita nostra tamquam vestigium nubis, et sicut nebula dissolvetur quæ fugata est a radiis solis, et a calore illius aggravata.
und es gibt keine Erquickung am Ende des Menschen,
Et nomen nostrum oblivionem accipiet per tempus, et nemo memoriam habebit operum nostrorum.
und es gibt keinen, der erkannt wurde, der aus der Unterwelt zurückgekehrt ist.
Umbræ enim transitus est tempus nostrum, et non est reversio finis nostri : quoniam consignata est, et nemo revertitur.
Denn aus dem Nichts sind wir geboren,
Venite ergo, et fruamur bonis quæ sunt, et utamur creatura tamquam in juventute celeriter.
und danach werden wir sein, als wären wir nicht gewesen.
Vino pretioso et unguentis nos impleamus, et non prætereat nos flos temporis.
Denn Rauch ist der Hauch in unseren Nasen,
Coronemus nos rosis antequam marcescant ; nullum pratum sit quod non pertranseat luxuria nostra :
und das Wort ein Funke, um unser Herz zu bewegen:
nemo nostrum exsors sit luxuriæ nostræ. Ubique relinquamus signa lætitiæ, quoniam hæc est pars nostra, et hæc est sors.
wenn dieser erloschen ist, wird Asche unser Leib sein,
Opprimamus pauperem justum, et non parcamus viduæ, nec veterani revereamur canos multi temporis :
und der Geist wird sich zerstreuen wie weiche Luft;
sit autem fortitudo nostra lex justitiæ ; quod enim infirmum est, inutile invenitur.
und unser Leben wird vergehen wie die Spur einer Wolke,
Circumveniamus ergo justum, quoniam inutilis est nobis, et contrarius est operibus nostris, et improperat nobis peccata legis, et diffamat in nos peccata disciplinæ nostræ.
und wie ein Nebel wird es sich auflösen, der von den Strahlen der Sonne vertrieben wird
Promittit se scientiam Dei habere, et filium Dei se nominat.
und von ihrer Hitze beschwert.
Factus est nobis in traductionem cogitationum nostrarum.
Und unser Name wird Vergessenheit empfangen mit der Zeit,
Gravis est nobis etiam ad videndum, quoniam dissimilis est aliis vita illius, et immutatæ sunt viæ ejus.
und niemand wird Erinnerung an unsere Werke haben.
Tamquam nugaces æstimati sumus ab illo, et abstinet se a viis nostris tamquam ab immunditiis, et præfert novissima justorum, et gloriatur patrem se habere Deum.
Denn ein Schattendurchgang ist unsere Zeit,
Videamus ergo si sermones illius veri sint, et tentemus quæ ventura sunt illi, et sciemus quæ erunt novissima illius.
Lasst uns also sehen, ob seine Worte wahr sind,
Si enim est verus filius Dei, suscipiet illum, et liberabit eum de manibus contrariorum.
und prüfen, was ihm widerfahren wird,
Contumelia et tormento interrogemus eum, ut sciamus reverentiam ejus, et probemus patientiam illius.
und wir werden wissen, was sein Ende sein wird.
Morte turpissima condemnemus eum ; erit enim ei respectus ex sermonibus illius.
Denn wenn er der wahre Sohn Gottes ist, wird er ihn aufnehmen,
Hæc cogitaverunt, et erraverunt : excæcavit enim illos malitia eorum.
und wird ihn aus der Hand der Widersacher befreien.
Et nescierunt sacramenta Dei : neque mercedem speraverunt justitiæ, nec judicaverunt honorem animarum sanctarum.
Mit Schmähung und Qual wollen wir ihn verhören,
Quoniam Deus creavit hominem inexterminabilem, et ad imaginem similitudinis suæ fecit illum.
um seine Ehrfurcht zu erkennen,
Invidia autem diaboli mors introivit in orbem terrarum :
und seine Geduld zu erproben.
imitantur autem illum qui sunt ex parte illius.
Zu einem schmachvollen Tod wollen wir ihn verurteilen;
Weisheit 2 (Liber Sapientiæ 2) in der lateinischen Überlieferung der Vulgata Clementina.