Tobit · 2
Verses
⋯
Post hæc vero, cum esset dies festus Domini, et factum esset prandium bonum in domo Tobiæ,
This passage has not yet been translated.
dixit filio suo : Vade, et adduc aliquos de tribu nostra, timentes Deum, ut epulentur nobiscum.
This passage has not yet been translated.
Cumque abiisset, reversus nuntiavit ei unum ex filiis Israël jugulatum jacere in platea. Statimque exiliens de accubitu suo, relinquens prandium, jejunus pervenit ad corpus :
This passage has not yet been translated.
tollensque illud portavit ad domum suam occulte, ut dum sol occubuisset, caute sepeliret eum.
This passage has not yet been translated.
Cumque occultasset corpus, manducavit panem cum luctu et tremore,
This passage has not yet been translated.
memorans illum sermonem, quem dixit Dominus per Amos prophetam : Dies festi vestri convertentur in lamentationem et luctum.
This passage has not yet been translated.
Cum vero sol occubuisset, abiit, et sepelivit eum.
This passage has not yet been translated.
Arguebant autem eum omnes proximi ejus, dicentes : Jam hujus rei causa interfici jussus es, et vix effugisti mortis imperium, et iterum sepelis mortuos ?
This passage has not yet been translated.
Sed Tobias plus timens Deum quam regem, rapiebat corpora occisorum, et occultabat in domo sua, et mediis noctibus sepeliebat ea.
This passage has not yet been translated.
Contigit autem ut quadam die fatigatus a sepultura, veniens in domum suam, jactasset se juxta parietem, et obdormisset,
This passage has not yet been translated.
et ex nido hirundinum dormienti illi calida stercora inciderent super oculos ejus, fieretque cæcus.
This passage has not yet been translated.
Hanc autem tentationem ideo permisit Dominus evenire illi, ut posteris daretur exemplum patientiæ ejus, sicut et sancti Job.
This passage has not yet been translated.
Nam cum ab infantia sua semper Deum timuerit, et mandata ejus custodierit, non est contristatus contra Deum quod plaga cæcitatis evenerit ei,
This passage has not yet been translated.
sed immobilis in Dei timore permansit, agens gratias Deo omnibus diebus vitæ suæ.
This passage has not yet been translated.
Nam sicut beato Job insultabant reges, ita isti parentes et cognati ejus irridebant vitam ejus, dicentes :
This passage has not yet been translated.
Ubi est spes tua, pro qua eleemosynas et sepulturas faciebas ?
This passage has not yet been translated.
Tobias vero increpabat eos, dicens : Nolite ita loqui :
This passage has not yet been translated.
quoniam filii sanctorum sumus, et vitam illam expectamus, quam Deus daturus est his qui fidem suam numquam mutant ab eo.
This passage has not yet been translated.
Anna vero uxor ejus ibat ad opus textrinum quotidie, et de labore manuum suarum victum quem consequi poterat, deferebat.
This passage has not yet been translated.
Unde factum est ut hædum caprarum accipiens detulisset domi :
This passage has not yet been translated.
cujus cum vocem balantis vir ejus audisset, dixit : Videte, ne forte furtivus sit : reddite eum dominis suis, quia non licet nobis aut edere ex furto aliquid, aut contingere.
This passage has not yet been translated.
Ad hæc uxor ejus irata respondit : Manifeste vana facta est spes tua, et eleemosynæ tuæ modo apparuerunt.
This passage has not yet been translated.
Atque his et aliis hujuscemodi verbis exprobrabat ei.
This passage has not yet been translated.