S. Camilli de Lellis Confessoris

Majórem hac dilectiónem nemo habet, ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis. Beátus, qui intéllegit super egénum et páuperem: in dic mala liberábit eum Dóminus. Majórem hac dilectiónem nemo habet, ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis.

Greater love than this no one has, that one lay down his life for his friends. Happy is he who has regard for the lowly and the poor; in the day of misfortune the Lord will deliver him. Greater love than this no one has, that one lay down his life for his friends.

Deus, qui sanctum Camíllum, ad animárum in extrémo agóne luctántium subsídium, singulári caritátis prærogatíva decorásti: ejus, quǽsumus, méritis, spíritum nobis tuæ dilectiónis infúnde; ut in hora éxitus nostri hostem víncere, et ad cœléstem mereámur corónam perveníre.

O God, Who endowed St. Camillus with a special gift of charity for the help of souls struggling in their final agony, pour upon us, we beseech You, by his merits, the spirit of Your love, so that in the hour of our death we may be found worthy to overcome the enemy and attain the heavenly crown.

Léctio Epístolæ beáti Joánnis Apóstoli Caríssimi: Nolíte mirári, si odit vos mundus. Nos scimus, quóniam transláti sumus de morte ad vitam, quóniam dilígimus fratres. Qui non díligit, manet in morte: omnis, qui odit fratrem suum, homicída est. Et scitis, quóniam omnis homicída non habet vitam ætérnam in semetípso manéntem. In hoc cognóvimus caritátem Dei, quóniam ille ánimam suam pro nobis pósuit: et nos debémus pro frátribus ánimas pónere. Qui habúerit substántiam hujus mundi, et víderit fratrem suum necessitátem habére, et cláuserit víscera sua ab eo: quómodo cáritas Dei manet in eo? Filíoli mei, non diligámus verbo neque lingua, sed ópere et veritáte.

Hóstia immaculáta, qua illud Dómini nostri Jesu Christi imménsæ caritátis opus renovámus, sit, Deus Pater omnípotens, sancto Gamíllo intercedénte, contra omnes córporis et animæ infirmitates salutáre remedium, et in extrémo agóne solátium et tutéla.

Through the prayers of St. Camillus may this spotless sacrificial offering, by which we renew the work of our Lord Jesus Christ’s infinite charity, be a healing remedy against all infirmities of body and soul and a consolation and protection in our last agony.

Infírmus fui, et visitástis me. Amen, amen, dico vobis: Quámdiu fecístis uni ex his frátribus meis minimis, mihi fecístis.

I was sick and you visited Me: Amen, amen, I say to you, as long as you did it for one of these the least of My brethren, you did it for Me.

Per hæc cœléstia aliménta, quæ, sancti Camílli Confessóris tui sollémnia celebrántes, pia devotióne suscépimus: da, quǽsumus. Dómine; ut, in hora mortis nostræ sacraméntis refécti et culpis ómnibus expiáti, in sinum misericórdiæ tuæ læti súscipi mereámur:

Through this heavenly food which we have received with holy devotion as we celebrate the feast of St. Camillus, Your Confessor, grant, we beseech You, O Lord, that in the hour of our death, strengthened by Your sacraments and absolved of all our sins, we may be found worthy to be taken up, rejoicing, into the bosom of Your mercy.

Justus ut palma florébit: sicut cedrus Líbani multiplicábitur in domo Dómini. Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem. Allelúja, allelúja Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúja.

Sequéntia † sancti Evangélii secúndum Lucam In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Sint lumbi vestri præcíncti, et lucernæ ardéntes in mánibus vestris, et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis: ut, cum vénerit et pulsáverit, conféstim apériant ei. Beáti servi illi, quos, cum vénerit dóminus, invénerit vigilántes: amen, dico vobis, quod præcínget se, et fáciet illos discúmbere, et tránsiens ministrábit illis. Et si vénerit in secúnda vigília, et si in tértia vigília vénerit, et ita invénerit, beáti sunt servi illi. Hoc autem scitóte, quóniam, si sciret paterfamílias, qua hora fur veníret, vigiláret útique, et non síneret pérfodi domum suam. Et vos estóte paráti, quia, qua hora non putátis, Fílius hóminis véniet.

Véritas mea et misericórdia mea cum ipso: et in nómine meo exaltábitur cornu ejus. (Allelúja.)